﴾1﴿ Yemin ederim şu beldeye; ﴾2﴿ Senin de içinde oturmakta olduğun o kente; ﴾3﴿ Ana babaya ve bunlardan meydana gelen çocuklara! ﴾4﴿ Hiç kuşkusuz biz insanı zahmetli bir hayat için yarattık. ﴾5﴿ O, hiçbir kimsenin kendisine güç yetiremeyeceğini mi sanıyor? ﴾6﴿ “Pek çok mal harcadım” diyor. ﴾7﴿ Onu kimsenin görmediğini mi sanıyor? ﴾8﴿ Ona iki göz, bir dil, iki dudak vermedik mi? ﴾9﴿ Ona iki göz, bir dil, iki dudak vermedik mi? ﴾10﴿ Ve ona iki yolu göstermedik mi? ﴾11﴿ Fakat o, sarp yolu göze alamadı. ﴾12﴿ O sarp yol nedir, bilir misin? ﴾13﴿ Köle âzat etmektir. ﴾14﴿ Veya bir kıtlık gününde yakını olan bir yetimi yahut aç açık bir yoksulu ­doyurmaktır. ﴾15﴿ Veya bir kıtlık gününde yakını olan bir yetimi yahut aç açık bir yoksulu ­doyurmaktır. ﴾16﴿ Veya bir kıtlık gününde yakını olan bir yetimi yahut aç açık bir yoksulu ­doyurmaktır. ﴾17﴿ Sonra iman edip birbirlerine sabrı tavsiye edenlerden ve acımayı öğütleyenlerden olmaktır. ﴾18﴿ İşte bunlar hakkın ve erdemin yanında olanlardır. ﴾19﴿ Âyetlerimizi inkâr edenler ise bâtılın ve erdemsizliğin yanında olanlardır. ﴾20﴿ Onların hakkı, üzerlerine kapatılmış bir ateştir.

(1) لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ (2) وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ (3) وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ (4) لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ فٖي كَبَدٍؕ (5) اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۘ (6) يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًاۜ (7) اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌؕ (8) اَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِۙ (9) وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِۙ (10) وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِۚ (11) فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَؗ (12) وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُؕ (13) فَكُّ رَقَبَةٍۙ (14) اَوْ اِطْعَامٌ فٖي يَوْمٍ ذٖي مَسْغَبَةٍۙ (15) يَتٖيمًا ذَا مَقْرَبَةٍۙ (16) اَوْ مِسْكٖينًا ذَا مَتْرَبَةٍۜ (17) ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذٖينَ اٰمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِؕ (18) اُو۬لٰٓئِكَ اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِؕ (19) وَالَّذٖينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِنَا هُمْ اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِؕ (20) عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ