﴾1﴿ Gök yarıldığında ve rabbine boyun eğip gerekeni yaptığında; ﴾2﴿ Gök yarıldığında ve rabbine boyun eğip gerekeni yaptığında; ﴾3﴿ Yer dümdüz edildiğinde ve içindekileri atıp boşaldığında; ﴾4﴿ Yer dümdüz edildiğinde ve içindekileri atıp boşaldığında; ﴾5﴿ Ve o da rabbine boyun eğip gerekeni yaptığında (herkes yaptığının karşılığını görecektir). ﴾6﴿ Ey insan! Sen rabbine doğru büyük bir çaba içindesin; sonunda kuşkusuz O’na kavuşacaksın da. ﴾7﴿ Kime kitabı sağından verilirse hesabı kolay bir şekilde görülecektir; ﴾8﴿ Kime kitabı sağından verilirse hesabı kolay bir şekilde görülecektir; ﴾9﴿ Ve sevinç içinde yakınlarına dönecektir. ﴾10﴿ Kime de kitabı arkasından verilirse, ﴾11﴿ “Eyvah!” diye bağıracak, ﴾12﴿ Ve alevli ateşe girecektir. ﴾13﴿ Şüphesiz o, (dünyada iken) yakınları arasında neşeliydi. ﴾14﴿ Zira o, hiçbir zaman rabbine dönmeyeceğini sanırdı. ﴾15﴿ Hayır, tam tersi! Rabbi onu şüphesiz görmekteydi. ﴾16﴿ Hayır hayır! Yemin ederim o şafağa, ﴾17﴿ Geceye ve onun topladığı şeylere, ﴾18﴿ Ve dolunay şeklini aldığı zaman aya ki, ﴾19﴿ Siz halden hale geçeceksiniz. ﴾20﴿ Durum bu iken onlara ne oluyor da iman etmiyorlar? ﴾21﴿ Kendilerine Kur’an okunduğu zaman saygıyla yere kapanmıyorlar. ﴾22﴿ İnkârcılar -tam aksine- gerçeği yalanlıyorlar. ﴾23﴿ Oysa içlerinde gizlediklerini Allah çok iyi bilmektedir. ﴾24﴿ Onlara şiddetli bir cezaya çarptırılacaklarını bildir. ﴾25﴿ İman edip dünya ve âhiret için yararlı işler yapanlar başkadır; onlar için kesintisiz bir ödül vardır.

(1) اِذَا السَّمَٓاءُ انْشَقَّتْۙ (2) وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْۙ (3) وَاِذَا الْاَرْضُ مُدَّتْۙ (4) وَاَلْقَتْ مَا فٖيهَا وَتَخَلَّتْۙ (5) وَاَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْؕ (6) يَٓا اَيُّهَا الْاِنْسَانُ اِنَّكَ كَادِحٌ اِلٰى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقٖيهِۚ (7) فَاَمَّا مَنْ اُو۫تِيَ كِتَابَهُ بِيَمٖينِهٖۙ (8) فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسٖيرًاۙ (9) وَيَنْقَلِبُ اِلٰٓى اَهْلِهٖ مَسْرُورًاۜ (10) وَاَمَّا مَنْ اُو۫تِيَ كِتَابَهُ وَرَٓاءَ ظَهْرِهٖۙ (11) فَسَوْفَ يَدْعُوا ثُبُورًاۙ (12) وَيَصْلٰى سَعٖيرًاۜ (13) اِنَّهُ كَانَ فٖٓى اَهْلِهٖ مَسْرُورًا (14) اِنَّهُ ظَنَّ اَنْ لَنْ يَحُورَۚۛ (15) بَلٰىۚۛ اِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهٖ بَصٖيرًاۜ (16) فَلَٓا اُقْسِمُ بِالشَّفَقِۙ (17) وَالَّيْلِ وَمَا وَسَقَۙ (18) وَالْقَمَرِ اِذَا اتَّسَقَۙ (19) لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍۜ (20) فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَۙ (21) وَاِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْاٰنُ لَا يَسْجُدُونَؕ (22) بَلِ الَّذٖينَ كَفَرُوا يُكَذِّبُونَؗ (23) وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَؗ (24) فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلٖيمٍۙ (25) اِلَّا الَّذٖينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ اَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ